Maar Ondertussen (2013-2016)

Maar Ondertussen is het derde cabaretprogramma van Paulien. In deze voorstelling, die werd genomineerd voor de Poelifinario,(meest indrukwekkende voorstelling van 2014) houdt zij zich bezig met alle dingen die onbelangrijk lijken en dat misschien ook wel zijn. De onopgemerkte dingen. De ondertussige dingen. Daartoe zal zij ze van extreem dichtbij bekijken en aan een grondige analyse onderwerpen. Maatschappelijke kwesties als de behandeling van een rechtcilindrische vuilnisbak komen aan bod, maar er is ook oog voor het gevoelsleven van een gele parkiet.

Eind oktober 2013 ging de voorstelling in première en werd unaniem lovend ontvangen: 

De Volkskrant (****):"Het knappe van Maar Ondertussen (...) is dat het woord 'ondertussen' niet alleen technisch wordt ontleed, maar dat ook de inhoudelijke betekenis op talloze manieren terugkeert. (...) de volstrekt originele humor van Paulien Cornelisse komt in het vlotte en gevarieerde Maar Ondertussen uitstekend tot zijn recht: keer op keer lukt het haar om je op een nieuwe, onverwachte manier naar grote en kleine zaken te laten kijken." (Joris Henquet)

NRC Handelsblad (****):"Paulien Cornelisse (...) heeft bij uitstek het talent om zulke grote en kleine kwesties samen te brengen in één redenering, en de wissewasjes herkenbaar genoeg te maken om hilariteit op te wekken." (Henk van Gelder)

Het Parool (****):"Haar grootste kwaliteit, naast het benoemen van geestige taalkronkels, is het combineren van humor en vertedering." (Mike Peek)

De Telegraaf (****):"Maar een ding is zeker, zelf is Paulien Cornelisse allesbehalve beige." (Esther Kleuver)

Trouw (****):"Cornelisse heeft een heerlijk oorspronkelijke blik op de dingen." (Rinske Wels)

De Theaterkrant (****):"Dat is de verrassing van deze voorstelling: Cornelisses binnenkant blijkt materiaal voor net zulke geestige conferences als de wereld die ze buiten waarneemt." (Joukje Akveld)

Regie: Dick van den Toorn
Techniek: Saskia Koenders en Sanne Cohen
Lichtontwerp: Maarten Verheggen
Decor: John ter Marsch
Met dank aan:
- Danielle Janssen en Peter Drent van Nikon Nederland
- Rosanne Hertzberger en Jos Arents van de Universiteit van Amsterdam (microbiologie)
- Marieke van Dam voor zeer veel praktische hulp.

 

Hallo Aarde (2010-2012)

Hallo Aarde was de tweede avondvullende voorstelling van Paulien Cornelisse. Hierin hield ze zich onder andere bezig met haar specialiteit: het observeren en analyseren van het vaak opmerkelijke gedrag en taalgebruik van de mens en van zichzelf.
Daarnaast liet zij haar licht schijnen over de dieren en hun vaak onbegrijpelijke bezigheden. Zo vroeg zij zich af wat konijnen zouden zeggen, als ze konden praten. Ook werd het definitieve woord gesproken over acrobaten, en werd het mannetje op het bord bij het stoplicht aan een diepteanalyse onderworpen.

De pers over Hallo Aarde

De Telegraaf:"Cornelisse gaat verder op dezelfde voet, met haar oorspronkelijke observaties van mens, dier en samenleving, maar ze doet dat met nog meer overtuiging. De formule-Cornelisse staat garant voor nog jarenlang plezier. IJzersterk."

Het Parool:"...in haar tweede cabaretvoorstelling Hallo aarde zet Cornelisse de luiken open. Haar bespiegelingen over mensen, hun taalgebruik en hun onhebbelijkheden zijn gebleven, maar haar presentatie is zelfverzekerder." 

Metro:"Als Paulien haar observatie op iets of iemand loslaat, berg je dan: niets is wat het was." 

GPD:"Hallo Aarde is geniaal qua opbouw en verrukkelijk om te ondergaan." 

NRC Handelsblad:"In haar observaties is ze op haar best…ze kan mooi en geestig fantaseren over alledaagse dingen waar we eigenlijk nooit bij zouden stilstaan als zij er niet was." 


Voor het ontwerp van het Affiche van Hallo Aarde ontving Paulien de TheaterAffichePrijs van het TIN. (Let op, het oranjerood is eigenlijk fel en fluoriserend, maar dat kun je op een computerscherm niet zien. Het prijswinnende affiche is te koop. En wel hier.

regie: Wannie de Wijn
techniek: Saskia Koenders en Sanne Cohen
lichtontwerp: Saskia Koenders, Sanne Cohen en Maarten Verheggen
hulp bij geluid: Arjen Lubach en Chris Bajema
donkerbruin stemgeluid: Bert Kommerij.
muzikale hulp: Roemer van der Steeg.

 

Dagbraken (2008-2010)

Dagbraken was de eerste avondvullende cabaretvoorstelling van Paulien Cornelisse. De voorstelling werd enthousiast ontvangen door publiek en pers. De Volkskrant noemde Dagbraken 'knap, boeiend en origineel' en merkte op: 'We hebben er met Paulien Cornelisse een echte belofte bij. Een intrigerende cabaretière die diepgang op een kolderieke manier kan verkopen.' In de herfst van 2010 won Paulien de 'Neerlands Hoop', de prijs voor de meest veelbelovende theatermaker met het grootste toekomstperspectief. De jury schreef:"(...) zij is tegendraads en vernieuwend en heeft een verrassende geest, waaruit eigenzinnige humor rond taal en bizarre vondsten ontspruiten en waarmee zij een zaal anderhalf uur weet te boeien en te vermaken."

regie: Thomas Boer

 techniek: Sanne Cohen en Saskia Koenders